Ein herleg dag då gubben vart vekke Ein grueleg skaping har var Hans kropp er no atter te jord Men herjingane hans held fram med å gro
Minna vil bleikna mens uroa leikar Og gir angsten evig liv Minna vil bleikna mens angsten den leikar Og gir sviket evig liv
Mang ei natt ho ha vakna av sine eigne skrik Sinte og bitter på eit rotnande lik Slik han hadde vanvara Var det umogeleg å forsvara Den djupe respekten var no eit stingande svik
onh,n! ljgihhl. Ho sveitta og skjelve Han er over alt Frå morgon til kveld ei gnagande harme Ho orka ikkje meir Men kva kan ho gjera Hans åtferd vil alltid gjera ho til offer for hat
Atter ein dag på den gamle gard Sola har vist seg Det blir ein fine dag Frå bjørki ein ser sveiande skugge Der heng ho å dingla Kva var det ho trudde
